आस…KavyaSuman

रानशिवार

सारेच पांगले कसे
उघडी पडली नाती
विस्कटले जरी घरटे
सांधेल काडी काडी

त्यांची भाषा बघा
मला साथ देण्याची
शब्द फिरविती
जात बेगडी सरड्याची

असला वाळवंट रुजाया
शत अंकुर अंतरी
बहरे रूक्ष दिन सारे
वाहे छाया हिरवी

संघर्षवाटा भाळी
दाटे अंधार भोवती
श्वेत बाणा माझा
अजून दीपज्योत बाकी

पारिजात

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *